لالایی

لالایی کن خدا، اینجا غربیم

لا لا یی کن دلم تنها و خسته است

چرا من بی و کس و کارم عزیزم

شبها پای یه دارِ قالی، حسرت، می شینم

می بافم، من می بافم، حسرتم رو

تا روزی، زیر پای خود بزارم

تمام حسرت های، ناتمومم

لالایی می خونم، خوابم بگیره

دلم با کینه هام، خوابش بگیره

نمی خوام بشکنم، عهد سر شب

دوباره سر بدم، آواز و هق هق

صدای هق هق هام، بریده تو دل

تموم ناله هام، شدن یه کینه

برای خوردن از، یه دونه حیله

چقدر پستن کسایی، که می تونن

بزارن، پا روی، دلهای آدم

خدا رو شاهد، این شب می گیرم

خدایا شاهد غم هام، می مونی

یا اینکه ساکت و آروم، می شینی

نمی زارم،که باز هم پا بگیرن

نمی زارم،که باز هم پا بگیرن

سر راشون خدا رو می نشونم

با ایما و اشاره توی گوشش، من می خونم

که باید انتقامم رو بگیره

از این دنیای بی نام و نشونه

چقدر پستن کسایی، که می تونن

بزارن، پا روی، دلهای آدم

خداوندا چرا اینطور شدیم ما

دوباره سر میدم، آواز و هق هق

برای هم خودم، هم مردم بد

خدا می شینه و من، ناله دارم

سرم رو به در و دیوار، می کوبم

ز غم های زمونه، صورتم رو

به چشمان پر اشکم، هدیه میدم

خداوندا چرا ساکت نشستی

یه کاری کن که من، طاقت ندارم

دلش با من یکی می شه، یه باره

خداوند زمین و هر ستاره

دلم رو از زمینش بر می داره

منو می شونه توی یک ستاره

منو می شونه توی یک ستاره

یاسینا و پرواز...