دنیای امروز و فردام

رو دلم کاغذِ رنگی می زارم

که شاید بتونه، رنگی بگیره

واسه ی تحملِ، روزهای بد

بتونه ،یه خرده پنهون بمونه

واسه ی ندیدن، چهره ی غمگینم دارم

صورتک، رو صورتِ غم می زنم

پلک هامو با سایه، روشن می کنم

که شاید، سیاهی چشم هامو،پنهونش کنم

واسه ی ندیدن، اشک های چشمم، می تونم

با یک عینک چشم هامو، قایم کنم

اما می دونم نمی شه، درد من از توی قلبم

حتی یکم، کم نمی شه

نمی دونم، من می تونم

واسه ی تمام عمرم

که روزها میان و میرن

بتونم، بدون چشم هات

حتی لحظه ای، بمونم

گل عمرم، نفس من

دنیای امروز و فردام

پیش من باش

قدر دست و قلب من باش

تو وجودم چیزی کم نیست

که نتونم دنیا رو بهت ببخشم

من می تونم، قدر روزهای تو عمرم

قدر اون، روزهای غمناک

یا شاید روزهای شادم

من می دونم، من می تونم

که واست یه دنیایی نو

تو دل و چشم هام بسازم

که فقط مال تو باشه

که فقط مال تو باشه

یاسینا و پرواز...